ebovanderbroek.nl

Donderdag begon (uit het niets) de Eyjafjallajokull te brullen en te assen. Het gevolg? Sinds donderdag ligt het Europese luchtverkeer plat! Geen chemtrails meer (voel me ook al stukken beter!), geen lawaai en geen vakantie! En dat laatste is natuurlijk wel het meest vervelende. Ik (wij) zijn slachtoffer van een groot IJslands complot!

En! We’ve ain’t seen nothing yet! Want niet ver van de Eyjafjallajokull ligt de Laki. En de Laki is een echte mean-bastard.

In 1783 was de laaste uitbarsting van de Laki! 1783? Was dat niet vlak voor de bestorming van de Bastille? Ja, nou ja, bijna ja. Die bestorming was in 1789. Na 5 jaar hongerlijden was het Franse volk het zat!

De uitbarsting van Laki duurde 9 maanden en legde eigenlijk heel Europa in As (net zoals nu bij de Eyjafjallajokull). Gevolg? In Groot Brittanie 23.000 doden door de Gifwolk! En, Europa een jaar lang in dichte mist! In 1784 een temperatuur daling van één graad, lijkt niets, maar grote gevolgen! Zure regen en daardoor mis oogsten!  –> hongersnood –> morend volk –> opstand –> bestorming Bastille! (u see).

Ook heden ten dage ligt het gevaar voor scheurbuik op de loer, vers fruit kan niet worden ingevlogen! Zoals gezegd, we’ve ain’t seen nothing yet!

En ik? Ik zit ondertussen op kantoor, quality time! Extra tijd voor de baas. En in de dode uurtjes maar vakantie adressen zoeken die (gewoon) met de auto bereikbaar zijn.

Nu de lente stiekem het land inrolt en de bomen en het gras een steeds duidelijker groen tintje aan het geven is kruipt ook het wielrenbloed van mij weer door de benen. Tel bij het mooie weer de schitterende beelden van een Cancellara en klaar! Ik moet naar buiten! Fietsen met die donder!

De eerste kilometers zijn intussen derhalve gemaakt. Heerlijk! Wind en regen, geen zonnestraaltje te bekeken. Tot afgelopen zaterdag en ook gisteren was het genieten! Lekker als de “Adelaar van Toledo” de Posbank op. Nou nee, eerder als een Kenny van Hummel… aiai, de benen zijn nog wat zwaar (of eigenlijk: Ebo is nog wat zwaar), maar ik heb nog enkele weken om in vorm te komen.

5 Juni mag het weer gebeuren, tot die tijd is het opbouwen, misschien een beetje lamlullen bij tijd en wijle en ondertussen genieten van de echte klasbakken in de Amstel Gold Race, LBL en ander mooi wielergenot.

Mooiere tijdbesteding heb ik (voorlopig) nog niet.

Sinds ik in Deventer werk ga ik niet meer dagelijks (of in ieder geval regelmatig (zeker bij mooi weer ( en als ik niet te laat ben (ok, af en toe)))) op de fiets naar het werk. Dit merk ik natuurlijk in de benen als ik op de racefiets of spinningbike stap (of de weegschaal, om het even). Een beetje Jan Ullrich (zie tip 4) ben ik wel uit de winter gekomen, maar dat moet er wel af kunnen.

Mijn degeneratie als woon-werk-fietser kent echter nog een vervelend gevolg. Een standaard gewoonte van de fiets op slot zetten en het sleuteltje opbergen is op de één of andere manier ook uit mijn systeem verdwenen. Althans, het op slot zetten van de fiets is nog wel gelukt en eigenlijk het sleutelje opbergen ook. Alleen is het sleuteltje dusdanig goed opgeborgen dat ik bij het NS station mijn fiets eerst een week heb laten staan en nu het dure AXA slot laat doorsnijden. Een beetje fiets heeft tegenwoordig namelijk geen rikketik slot meer!

Mijn nieuwe slot krijgt gelukkig ook een reserve sleutel… dat scheelt ook! Nu nog een plekje vinden om die op te bergen. Want, sinds ik niet meer in Amsterdam woon is het in bezit komen van een fiets een stuk lastiger (en vooral ook duurder geworden).