ebovanderbroek.nl

Landen op Schiphol!

Wil je Marthe en Ton ook komen ophalen? Ze landen 04.55!

We nemen afscheid van onze Nepalese vrienden en dit prachtige land. Nog even een heksenketel op het vliegveld maar daarna vliegen we, een prachtige ervaring rijker terug naar Amsterdam.

Douchen, souvenirs kopen, genieten van een biertje op één van de vele terrasjes in de stad, even naar huis bellen om vast verhaal te doen, e-mailen in één van de cybercafé’s, stoere verhalen vertellen aan degenen die net zijn aangekomen, nog even naar die tempel die we nog niet gezien hadden of luieren op het dak van het hotel. Alles is mogelijk. Kathmandu bruist en wij ook na deze fantastische tocht.

Vandaag vliegen we terug naar Kathmandu.Het wachten op deze vliegtuigjes is altijd een zenuwslopende bezigheid, omdat het nooit zeker is of het weer goed blijft of dat er toch weer meer wachtenden voor ons zijn. Uiteindelijk is het dan zover. We zitten in het 19-persoons vliegtuigje en stuiteren de steile startbaan af. Spectaculair!
In 1995 was het voor Twinotters vanwege de grote gaten in de landingsbaan niet mogelijk om te starten of te landen. Toen werden helikopters ingezet voor het vervoer van de toeristen.
De baan is inmiddels weer opgeknapt en de Twinotters kunnen weer landen. Een klein uurtje later staan we dan verdwaasd weer op het vliegveld van Kathmandu, waar de drukte na drie weken in de bergen, ons rauw op het dak zal vallen.

Wij zijn vandaag teruggekomen in Lukla. We hebben een prachtige trip gehad, maar helaas niet de top gehaald, maar dat had j waarschijnlijk al gelezen op de HT site, we waren eigenlijk heel sterk de hele reis en in high camp kregen we allebei hoofdpijn en ook Remco de reisleider was hoogte ziek, dus daarom hadden wij besloten om niet mee naar boven te gaan en uiteindelijk is alleen Dick met Dawa boven gekomen. Het was daar trouwens echt heel koud en het waaide enorm hard, best heel spannend allemaal. Verder hebben we een prachtige tocht gehad en met name ronde Mera Peak was het schitterend. Maar de verhalen met foto’s en ook een film komen nog wel!

Morgen ochtend (Nepal tijd) de terugvlucht naar Kathmandu.  Er is erg hard gelopen, een dag voor op schema! Maar helaas, de vlucht naar Amsterdam vertrekt pas dinsdag!

Vandaag wordt het nog één keer heftig. Eerst de steile klim naar de Zatrwa La, dan op en neer naar een tweede pas voor de afdaling naar Chutanga. Het eerste gedeelte na deze tweede pas is steil en ligt eigenlijk altijd in de schaduw. Als er een pak sneeuw ligt kan het behoorlijk lastig zijn. Waarschijnlijk zal het touw hier weer goede diensten bewijzen. We ervaren dat afdalen zwaar kan zijn, maar het vooruitzicht op de lekkernijen, cola en de appeltaart morgen in Lukla maken alles weer goed.

We gaan het ons nu bekende steile pad omhoog door het bos tot we de weiden van Tuli Kharka bereiken. We zullen het vandaag rustig aandoen want morgen wachten ons weer een steile klim en een steile afdaling.

Helaas, zoals de berichten nu zijn hebben Ton en Marthe de top van Mera Peak NIET gehaald.

De reden is vooralsnog onbekend. Van de gehele groep is er uiteindelijk één man wel op de top gekomen. Eerder bericht gaf aan dat er heel veel sneeuw lag, ga er dan ook vanuit dat dat de reden is.

Zodra er meer nieuws is, laat ik het uiteraard even weten!

UPDATE:

maandag 19 oktober 2009
19 oktober is de Mera Peak expeditie afgesloten met 2 klimmers op de voortop. Door weeromstandigheden was het onmogelijk de echte top te bereiken.

We hebben bericht ontvangen van Remco uit het basiskamp dat vanmorgen 1 Nederlandse klimmer Dick en Nepalese gids Ang Dawa 2 op de voortop van de Mera Peak 6466 meter hebben gestaan. Beide klimmers zijn inmiddels weer veilig teruggekeerd in het basiskamp.

We gaan van Khare rechtstreeks terug naar Khote en het zal ons niet al te zwaar vallen om dit stuk in één dag te doen. We zijn goed geacclimatiseerd en het gaat bijna constant omlaag.
We kunnen onze verhalen kwijt aan de groepen die nog omhoog gaan en zij zullen gretig naar onze bevindingen en adviezen luisteren.

Vandaag is de dag die al een tijdje ons denken beheerst. De dag van de waarheid. Wie komen er op de top? In het donker van de nacht staan we op en maken ons klaar voor de beklimming.
Het wordt een lange tocht over dit ijzige landschap. De helling is niet erg steil (het laatste en steilste stuk onder de top is ± 50 graden) en er zijn niet veel spleten. Ondanks de technisch niet hoge moeilijkheidsgraad kost elke meter op deze hoogte heel veel inspanning. Een beetje wind kan daarbij al voor zeer lage temperaturen zorgen zodat we alert moeten zijn op bevriezingen.
Al deze ongemakken zijn echter snel vergeten als we de top bereiken en zeker als we na de lange afdaling in het basiskamp van ons succes verslag kunnen doen.