ebovanderbroek.nl

Gisteren was ik op een beurs. Een beurs met heel veel stands, heel veel praatjes en heel veel zooi, eeuh, premiums, gadgets en relatiegeschenken, sorry. Nu werk ik tegenwoordig zelf bij een bedrijf dat zooi, eeuh, premiums, gadgets en relatiegeschenken, sorry, importeert, dus ik heb geen zooi, eeuh, premiums, gadgets en relatiegeschenken, sorry, meegenomen.

Op één klein item na…  een vijfje, een echt vijfje. Wel een reclame vijfje, maar toch, een vijfje! En daar zat ik dan, op de weg terug naar huis. In de trein. Vijfje op schoot, geen probleem. Trein komt aan op station, vijfje onder de arm, naar de fiets en hop hop, ff het vijfje tussen stang en zadel punt… stuiter, stuiter… huh?! Owja! Natuurlijk, ben op de fiets van Marthe. Een vrouwenfiets! En vrouwenfietsen hebben geen stang. En dan kun je dus niet je voetbal tussen de stang en de zadelpunt klemzetten en zo je (in dit geval nog niet, maar het gebeurt) versleten vijfje, makkelijk vervoeren… Tsja, en als je niet een voetbal kunt vervoeren op je fiets… dan kun je dus niet altijd je bal meenemen… en zonder ballen kun je niet, eeeuh, ballen! En daarom, mede, denk ik, kunnen meisjes niet voetballen!

Drie maanden al! Drie! De tijd vliegt als een schitterende TGV aan ons voorbij. Over roze wolken gesproken! Dacht het wel. En vandaag is het dan zover, de eerste uurtje oefenen op de crèche! HELP! Papa en mama worden bijkans gek! Maar ja, zo gaat dat tegenwoordig natuurlijk, dus moeten Papa en Mama er maar aan wennen…

Yippy! Een kind, de mooiste dochter ter wereld. De wondere wereld van baby.

Maar ja, hoe kun je nu communiceren met een baby. Niet, blijkt. Logisch natuurlijk. En terwijl Nederland de week van de alfabetisering “viert” zet onze wonderschone dochter haar eerste stappen in communicatie überhaupt! Hints zonder handleiding… maar gelukkig, de tijd leert ons…

• Kromme rug, korte kikjes, spartelende beentje, net na het eten = “ik heb last van krampjes”
• Een hele grote grijns, net na het eten = “Ik vermaak me prima met papa en mama”
• Klein in elkaar gekropen bij papa of mama op de borst liggen = “Eeuh, ik weet niet precies wat jullie van plan zijn, maar ik ben nog even in schemerland”
• Keihard blèren in bed = “Haal me hieruit, ik heb honger! NU!”
• Rare, huilachtige geluiden maken = “Ik ben moe, maar er is zoveel te beleven… owja, ik ben moe, maar er is zoveel te beleven… owja,…”

Stapje voor stapje komt het tot een beter begrip tussen ons (Cato enerzijds en Papa en Mama anderzijds). We spreken (nog) niet dezelfde taal, maar door respect en geduld te hebben (papa en mama) en duidelijk verschil te maken in de diverse wensen (zie lijstje hierboven / Cato) komen we een heel eind. En hiervan kunnen we allemaal wel iets leren…

Cato

“Wat? Pijn? Waar? In je rug? Continue? Of nu alleen even?”, “Owjee, wat slaapt ze onrustig, zou het nu dan? Vanavond? Vannacht?”,  “Hoe voel je je?, Wat? Pijn? “In je buik…”

Binnen nu en enkele dagen / weken moet / mag het dan toch echt gebeuren. De spanning neemt stiekem een beetje toe, als onrustige mensjes die wachten op wat komen gaat kijken we de tour. Overigens, die Tour valt toch een beetje tegen. Geen spectakel, Lance rijdt wel mee, maar doet niet echt mee en toch is zijn geest in het wielrennen gewaaid. Lafjes afwachten is toch het grootste motto. Maar het kan nog! Je zult het zien, woensdagnacht de 1e weeën en dan donderdag, tijdens de meest spectaculaire rit in jaren, zit je in het ziekenhuis in een verloskamer… ach, relativerend mag dat best. Mag ook nu wel gebeuren, het is genoeg! Kindje afgebakken, het kookwekkertje gaat! Aan de andere kant, het kookwekkertje geeft nog 1,5 week, dus doe maar rustig aan, maar toch… “Wat? Pijn? Waar? In je rug? Continue? Of nu alleen even?”

Ja, “Papa en Mama” zijn er klaar voor, kom maar tevoorschijn! Het is nog mooi weer ook, kun je meteen een lekker kleurtje krijgen! Ik snap best dat je teleurgesteld bent, je had graag een paars-plus kindje geweest, een polder modelletje, maar ach, tegen de tijd dat jij mag stemmen… bovendien, hoe eerder je komt, des te eerder ben je 18!

“Wat? Pijn? Waar? In je rug?” Ja, ik kom eraan schat…

Help! Onze ongeboren spruit ligt in stuit! Ondersteboven dus, maar dan dus verkeerd want normaliter ligt een kindje in moeders schoot met het hoofd naar beneden. En die van ons ligt dus met het hoofd naar boven. Uit ervaring kan ik vertellen dat dat best lekker ligt, heb mezelf er ook prima vermaakt, in zo´n stuit. Lekker dwarsliggen zeg maar, een kind van z´n vader (of d´r vader).

Al bijna twee weken zijn we nu aan de moxa, oosterse wijsheid, aan ons nuchtere Hollanders wel besteedt, de kleine uk is er nog niet van onder de indruk. Waarschijnlijk wacht hij (of zij) gewoon lekker op de uitwendige kering, we zullen het zien! Een opgewonden standje is het in ieder geval niet!

En verstand van voetbal is ook al niet aanwezig, de poule van de kleine loopt behoorlijk in de soep, zal ze/hij wel van de moeder hebben… ach, het zal wel een fietser worden… als het maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem nog half dood… maar liever dat nog, dan het bord voor z’n kop van de zakenman. Eeeuh, goed we dwalen af.

De kinderkamer is klaar, kind nog even keren en dan ergens, over een week of vijf / zes, kom maar door!

Nog een maandje of drie en dan ben ik papa! Papa, echtgenoot, kostwinner, een man met verantwoordelijkheden. Help!

Gezien op de echo’s die we tot op heden hebben gehad zit alles erop en eraan. Regelmatig geschop en gespartel zijn tekenen van leven. Terwijl de natuur zijn werk doet en Marthe geleidelijk meer en meer zwanger wordt doen ook wij ons werk.

De babykamer is geschilderd, het bedje staat, evenals de commode (wat overigens “gewoon“  een ladenkastje is).

Ook de commercie doet zijn best! Vrijwel wekelijks krijgen we een zwangere doos, babybox of op zijn minst een grote flyer vol met kortingsbonnen op alle dingen die nodig zijn om ouders en kind in de eerste fase van het prille leven gelukkig en gezond te maken en/of te houden.

In Genesis 2:21-22 “rukt“  God een rib uit Adams lijf om daarmee de vrouw te bouwen.

“Toen deed de HEERE God een diepen slaap op Adam vallen, en hij sliep; en Hij nam een van zijn ribben, en sloot derzelver plaats toe met vlees. 22 En de HEERE God bouwde de ribbe, die Hij van Adam genomen had, tot een vrouw, en Hij bracht haar tot Adam.”

De Prenatal, Babyland, Babyworld, OuderVanNu gedragen zich eender en spelen voor baby-God. Ook zij rukken met regelmaat een rib uit je lijf, en daarmee een verantwoord bestaand voor je ongeboren kind op te kunnen bouwen… maar ja, het is voor de baby, dus no problemo! (nee, echt, geen probleem, en het valt ook best mee, de (nederlandsche) mens klaagt nu eenmaal graag, ook over kleine dingen anders dan het weer).

Nog drie maanden shoppen voor “de Uk“ die we alleen van voelen (en een dikke buik)  aanwezig weten.

Gelukkig hebben we nog een beetje afleiding in die drie maanden.

Een heerlijke sport zomer komt eraan! Giro start in Amsterdam, WK voetbal, Tour de France vanuit Rotterdam. Nog een beetje weer dat gaat meewerken en ook het gemis van een vakantie is snel weer vergeten.

Voor de kenners… afgelopen zaterdag hebben Marthe en ik de kinderwagen besteld. En dat is geen sinecure! Na een kleine voor selectie online op naar de babydump! Een afschuwelijke naam, bij baby dumpen denk ik aan vondelingetjes, niet aan een mega store met vele, vele, hele vele kinderkamers, kinderbadjes, kinderkleertjes, kinderspeeltjes, kinderzitjes en ook kinderwagens.

Maar goed, in Veenendaal (waar ooit, 35 jaar geleden een baby is gedumpt (niet te vondeling gelegd)) naar de babydump, let the hunt begin!

Een alleraardigste dame verteld over elke wagen een mooi verhaal. Alle kinderwagens kunnen in elkaar klappen. Vier wielen is handig, drie wielen is stoer. Meer geld is meer kwaliteit. Op het “veiligheidskoord” van de bugaboo staat een expliciet verbod op skaten en hardlopen achter de kinderwagen. Pfff… dat hadden we allemaal al gelezen op internet…

Na weinig wikken, noch wegen was de beslissing al gevallen en ons spruit zal zich de eerste maanden van het leven voortbewegen in een Mountain Buggy Urban Jungle, kleur Flint! Hatsjikidee!

Wel handig, bij de aankoop een autostoeltje (maxicosi type cabrio) kado. Die kleine heeft dadelijk een cabrio! Hebben de ouders niet eens!

Niet handig, je moet wel even “koppelstukken”  aanschaffen omdat de maxicosi (natuurlijk) niet direct plaatsbaar is op de Luke Skywalker. Pfff… Gelukkig is de bak wel inclusief, maar de warme trappelzak, die mag je apart aanschaffen. Naar het schijnt alleen uitkijken met het plaatsen van de bak, daar kan nog weleens een stukje vel tussen komen.

Checklist:

1. kinderwagen
2. autostoelje
3. kinderkamer
4. kind

Iedereen die het afgelopen jaar niet onder een steen heeft geleefd heeft wel al van het nieuwe fenomeen gehoord. Twitter! Of het iets is, ja, zoals de WWW op Hyves ook wel iets is. Het is een trend, een richting. Een “window to the future”. Mocht je geinteresseerd zijn, ik twitter ook Tsja… leuk, maar niet interessant.

Veel leuker is dat Duckstad twittert! Althans, er zijn inwoners van Duckstad gespot op twitter! En er is daar een mooie lijst van gemaakt (zie hier voor meer info over lijsten op twitter). En die lijst, die volg ik! En zo heb ik dagelijks een portie Duckstad! Met prachtige avonturen en alle belevenissen, je ziet zo een verhaal voor je!

Niet zoals “andere” tweets af en toe een losse flodder, alles past bij elkaar en sluit aan! Een echte soap! wow!

Ook zo benieuwd? De Donald Duck nieuwe stijl volg je via deze lijst op Twitter!

Iedereen weet het, de bal is rond! Altijd zo geweest! Het balletje rolt echter ook zoals het rond is… (huh?!)

En wat nu als het balletje niet rond is? Maar eeuh… onrond? Presenting: de Corpus, een bal die vreemde vormen heeft, waardoor je nooit weet hoe hij zal stuiteren. 

Producent Rasenreich geeft een reden waarom de Corpus een aanrader is: als jonge spelertjes met zo’n bal leren voetballen, worden ze pas echt goed. Je kunt dan namelijk anticiperen op onvoorspelbare situaties. En dat onder het motto van papa worden…