aka Met de hol open (part trois)(zie namelijk ook part une et deux)
Je mag je afvragen of het esthetisch nog verantwoord is, mannen van (bijna) 50 op de racefiets. In strak lycra doen alsof ze Matthieu hemzelf zijn. Ik reken mezelf niet tot het biertonnetjes-peloton, maar als de outfit aan is vermijd ik wel liever elk spiegelend oppervlak. (Helaas) is de frequentie van mijn fietsen te laag, geen strak lycra dus, wellicht fijn voor de kijker, maar toch denk ik regelmatig, maak even wat tijd vrij, pak die Koga uit de kelder en draai een rondje. Waarom?
Waarom fietsen?
Fietsen is (voor mij) vaak een meditatief proces. Tijdens het fietsen ga ik door verschillende fasen van meditatief bewustzijn.
- Het verwerken
- Het niet denken
- Het “ik ben een grote carrière misgelopen”
Het verwerken
Tijdens het verwerken proces ik de dag, week, maand, het leven. Wat moet ik nog doen, wat heb ik gedaan, wat ging goed, wat ging fout, waarom heb ik toen niet dat-en-dat gedaan en gezegd. De fase van verwerken kan lang duren, maar – leer de ervaring – bij regelmatig fietsen ook erg kort.
Het niet denken
Tijdens het niet denken fiets ik. Ik trap, ik schakel, ik rem. Dit is ook wel de fase van flow, dat je zó lekker met bezig bent, dat je er helemaal in opgaat. Tijd bestaat niet meer, de snelheid is continue. Deze fase kan lang duren, maar ook in een floep-en-een-scheet voorbij zijn.
Het “ik ben een grote carrière misgelopen”
Deze fase kent twee kanten. De ene is de wielrenner kant: ik zie mezelf wegrijden en minuten pakken op de grote concurrentie. De andere kant is die van verslaggever: “zie hem zitten, solide, stil, de concurrentie monsterend, loerend naar een mogelijkheid om hard toe te… en ja, daar gaat ie, pats, pats, jaja, en wie kan er nu nog volgen? Helemaal niemand toch, nee hoor. Hij is los”.
Deze twee kanten van de fase “ik ben een grote carrière misgelopen” kunnen ook perfect samenvloeien en kan grote delen van een rondje fietsen in beslag nemen.
Belang van de flow
Bij andere sporten die ik ook graag beoefen is het lastiger om in een meditatieve trance te komen. Teveel input en aandacht afleidende signalen.
Dromen?
En heb je dan ook nog en bucketlist met fiets doelen Ebo? och…
- Alto d’Ebo in Spanje
- Alpe d’Huez
- Marmotte (waarbij 2 ook meteen wordt getackeld ;-))
- Strade Bianche Gran Fondo
- Stelvio
1979
Tegenwoordig lopen we allemaal met oordopjes in en luisteren we Spotify via een mobile device. In 1979 kwam Sony met iets spectaculairs, de walkman! Een radiootje dat je mee kon nemen… WOW!
Ook niet onbelangrijk, de Iraanse revolutie vond plaats. De gevolgen van de revolutie zijn tegenwoordig nog steeds voelbaar. De westerse koers die Iran volgde is sindsdien – zeg maar gerust – afwezig. Rusland viel in 1979 Afghanistan binnen en dat gaat ook allemaal lekker crescendo daar tegenwoordig. Pfff…
En last, but not least, mijn broertje is geboren…
